شعر حراجی دچار اصلاحات شد
نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم دی 1390ساعت
15:16 توسط سعید ایلخانی زاده|
هم ردیف توأم
دور شهر قم
توی فقسه های فروشگاه جانبازان
یکی نیست ما را حساب کند
یکی نیست
این باخت ها را ببرد
دور شهر قم
توی فقسه های فروشگاه جانبازان
یکی نیست ما را حساب کند
یکی نیست
این باخت ها را ببرد
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم دی 1390ساعت
2:47 توسط سعید ایلخانی زاده| |
استارت این شعر مهم است
استارت شاعر نیز
اسبی
که در یک صحنه ی تکان دهنده
شور می گیرد...
گریه کنید گریه کنید
بلند تر بلند تر
طفلی را شیر می گیرد
قطره قطره
به آسمان می فرستد
نوجوانی را دراز می کشد
جوانی را پیر ...
فقط صورت ها را سرخ نگه داشته
سکه ای دیگر بیانداز
با چادر دختری
که در باد
از گوشهاش فرار می کندوُ
دامنش را به خدا می سپارد
تازی یا ... نه!
هیچ فرقی نمی کند
دست مرد سنگین است...
گریه کنید گریه کنید
بلند تر بلند ...تر...
سکه ای دیگر بیانداز
نعل تازه کوفتند
حتی خودم
اما آه...
حالا نماد بد شانسی من شیری است
که خط خونش تا دورها کشیده می شود
نه نمی رسم...
سکه ای دیگر بیانداز
شما روی نیزه چه می کنید!؟
بابا بالا رفته
تا صداش رساتر باشه
شما همین پایین ...
گریه کنید گریه کنید
بلند تر بلند تر...
بیشتر پشت گوش می اندازند
اسبها
گیسوی گره خورده ی دختری
که به چشم شان دخیل بسته:
نه خانوم کوچولو تو نمی تونی سوار شی!
سکه مشکل گشای خوبی است
حتی
برای خرید اکو های گران قیمتی تی تی
که هَرهر سا سال دَس دست می اَنـ...دا دا زنـ...زند...!
هـَ هر سا سال سَـ..سر می می بُرن برند...!
هـَ هر سا سال نِی نی می می زنند زنند...!
هـَ هر سا سا ...
استارت شاعر نیز
اسبی
که در یک صحنه ی تکان دهنده
شور می گیرد...
گریه کنید گریه کنید
بلند تر بلند تر
شهر، بازی ش گرفته
طفلی را شیر می گیرد
قطره قطره
به آسمان می فرستد
نوجوانی را دراز می کشد
جوانی را پیر ...
فقط صورت ها را سرخ نگه داشته
سکه ای دیگر بیانداز
گریه ها بالا و پایین می رود
با چادر دختری
که در باد
از گوشهاش فرار می کندوُ
دامنش را به خدا می سپارد
تازی یا ... نه!
هیچ فرقی نمی کند
دست مرد سنگین است...
گریه کنید گریه کنید
بلند تر بلند ...تر...
سکه ای دیگر بیانداز
اسب ها
نعل تازه کوفتند
حتی خودم
اما آه...
حالا نماد بد شانسی من شیری است
که خط خونش تا دورها کشیده می شود
نه نمی رسم...
سکه ای دیگر بیانداز
آی...بچه ها!
شما روی نیزه چه می کنید!؟
بابا بالا رفته
تا صداش رساتر باشه
شما همین پایین ...
گریه کنید گریه کنید
بلند تر بلند تر...
هرچه سکه بیاندازی
بیشتر پشت گوش می اندازند
اسبها
گیسوی گره خورده ی دختری
که به چشم شان دخیل بسته:
نه خانوم کوچولو تو نمی تونی سوار شی!
سکه مشکل گشای خوبی است
حتی
برای خرید اکو های گران قیمتی تی تی
که هَرهر سا سال دَس دست می اَنـ...دا دا زنـ...زند...!
هـَ هر سا سال سَـ..سر می می بُرن برند...!
هـَ هر سا سال نِی نی می می زنند زنند...!
هـَ هر سا سا ...
نوشته شده در یکشنبه ششم آذر 1390ساعت
14:3 توسط سعید ایلخانی زاده| |
من داد زدم چشمهایش
فکر کردند علوی ام
تازیانه ام زدند...
"احمد بیرانوند"
فکر کردند علوی ام
تازیانه ام زدند...
"احمد بیرانوند"
«مـرد»
شب
این برزنت کشیده شده بر شهر
عزاخانه ی مردی است
که چراغ خانه اش
ماه را روشن کرده
تا در چاه
هم زبانش باشد.
مرد
دعا می کند
باران ببارد
تا علوی ها بزرگ شوند...
باران ببارد
حجابی شود بر اشکهای او
و زنی که در چشمهایش
نقاشی شده است
نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم آبان 1390ساعت
8:15 توسط سعید ایلخانی زاده| |
این اولاد به درد هیچ جونوری نخورده
تا بوده بوده جونورا فقط زاییدن که طی نشن...
تا بوده بوده جونورا فقط زاییدن که طی نشن...
آقا رضا
نگهبان یه پاساژ
نوشته شده در چهارشنبه هجدهم آبان 1390ساعت
0:0 توسط سعید ایلخانی زاده| |
به پیشنهاد احمد بیرانوند عزیز ابتدای شعر کمی اصلاح شد.
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم مهر 1390ساعت
1:33 توسط سعید ایلخانی زاده|
اینجا می نویسم از هر چیزی که بشود پس از دل گذاشت مثل واپسی ها، خستگی ها، شکستگی ها، بستگی ها... که به همه شان می گوییم دل.پرسه.ها.
